sahasranAma
śrīgaṇeśabhujaṃgastotram
श्रीगणेशभुजंगस्तोत्रम्
Verse
अजं निर्विकल्पं निराकारमेकं निरातंकमद्वैतमानन्दपूर्णम् । परं निर्गुणं निर्विशेषं निरीहं परब्रह्मरूपं गणेशं भजेम ॥१॥
Verse
गुणातीतमाद्यं चिदानंदरूपं चिदाभासकं सर्वगं ज्ञानगम्यम् । मुनिध्येयमाकाशरूपं परेशं परब्रह्मरूपं गणेशं भजेम ॥२॥
Verse
जगत्कारणं कारणज्ञानरूपं सुरादिं सुखादिं युगादिं गणेशम् । जगद्व्यापिनं विश्ववन्द्यं सुरेशं परब्रह्मरूपं गणेशं भजेम ॥
Verse
३॥
Verse
रजोयोगतो ब्रह्मरूपं श्रुतिज्ञं सदाकार्यसक्तं हृदाऽचिंत्यरूपम् । जगत्कारणं सर्वविद्यानिधानं परब्रह्मरूपं गणेशं भजेम ॥४॥
Verse
सदा सत्वयोगं मुदा क्रीडमानं सुरारीन् हरन्तं जगत्पालयन्तम् । अनेकावतारं निजाज्ञानहारं सदा विष्णुरूपं गणेशं नमामः ॥५॥
Verse
तपोयोगिनां रुद्ररूपं त्रिणेत्रं जगद्धारकं तारकं ज्ञानहेतुम् । अनेकागमैः स्वं जनं बोधयन्तं सदा शर्वरूपं गणेशं नमामः ॥६॥
Verse
तमस्तोमहारं जनाज्ञानहारं त्रयीवेदसारं परब्रह्मपारम् । मुनिज्ञानकारं विदूरे विकारं सदा ब्रह्मरूपं गणेशं नमामः ॥७॥
Verse
निजैरोषधीस्तर्पयन्तं करौघैः सुरौघान् कलाभिः सुधास्राविणीभिः । दिनेशांशु संतापहारं द्विजेशं शशांकस्वरूपं गणेशं नमामः ॥८॥
Verse
प्रकाशस्वरूपं नभोवायुरूपं विकारादिहेतुं कलाकालभूतम् । अनेकक्रियानेकशक्तिस्वरूपं सदा शक्तिरूपं गणेशं नमामः ॥९॥
Verse
प्रधानस्वरूपं महत्तत्वरूपं धरावारिरूपं दिगीशादिरूपम् । असत्सत्स्वरूपं जगद्धेतुभूतं सदा विश्वरूपं गणेशं नमामः ॥१०॥
Verse
त्वदीये मनः स्थापयेदंघ्रिपद्मे जनो विघ्नसंघान्न पीडां लभेत । लसत्सूर्यबिंबे विशाले स्थितोऽयं जनो ध्वांतबाधां कथं वा लभेत ॥११॥
Verse
वयं भ्रामिताः सर्वथा ज्ञानयोगात् अलब्ध्वा तवाङ्घ्रिं बहून् वर्षपूगान् । इदानीमवाप्तं तवैव प्रसादात् प्रपन्नानिमान् पाहि विश्वंभराद्य ॥१२॥
Verse
इदं यः पठेत् प्रातरुत्थाय धीमान् त्रिसंध्यं सदा भक्तियुक्तो विशुद्धः । स पुत्रान् श्रियं सर्वकामान् लभेत परब्रह्मरूपो भवेदन्तकाले ॥१३॥
