sahasranAma
॥ pasāyadāna ॥
॥ पसायदान ॥
Verse
आता विश्वात्मके देवे । येणे वाग्यज्ञे तोषावे । तोषोनि मज द्यावे । पसायदान हे ॥
Verse
१ ॥
Verse
जे खळांची व्यंकटी सांडो । तया सत्कर्मी रती वाढो । भूता परस्परे पडो । मैत्र जीवाचे ॥
Verse
२ ॥
Verse
दुरितांचे तिमिर जावो । विश्वस्वधर्म सूर्ये पाहो । जो जे वांछील तो ते लाहो । प्राणीजात ॥
Verse
३ ॥
Verse
वर्षत सकळमंगळी । ईश्वर निळांची मांदी याळी । अनवरत भूमंडळी । भेटतु भूतां ॥
Verse
४ ॥
Verse
चला कल्पतरूंचे आरव । चेताना चिंतामणीचे गांव । बोलते जे अर्णव । पीयुषाचे ॥
Verse
५ ॥
Verse
चंद्रमे जे अलांछ्न । मार्तंड जे तापहीन ॥
Verse
ते सर्वांहि सदा सज्जन । सोयरे होतु ॥
Verse
६ ॥
Verse
किंबहुना सर्व सुखी । पूर्ण होऊनि तिंही लोकीं । भजि जो आदि पुरुखीं । अखंडीत ॥
Verse
७ ॥
Verse
आणि ग्रंथोपजीविये । व विशेषीं लोकीं इये । दृष्टादृष्टविजयें । होआवे जी ॥
Verse
८ ॥
Verse
येथा म्हणे विश्वेधरावो । हा होईल दानपसवो । येणे वरे ज्ञानदेवो । सुखिया जाला ॥
Verse
९ ॥
