dohAvalI
rāga hamīra - tāla tīnatāla
राग हमीर - ताल तीनताल
Verse
बिदुर-गह्र स्याम पाहुने आये । नख-सिख रुचिररूप मनमोहन, कोटिमदन छबि छाये ॥
Verse
बिदुर न हुते घरहिमें तेहि छिन, स्याम पुकारन लागे । बिदुर घरनि नहाति उठि धाई नैन प्रेमरस पागे ॥
Verse
भूली बसन न्हात रहि जेहि थल, तनु सुधि सकल भुलाई । बोलति अटपट बचन प्रेमबस, कदरी-फल ले आई ॥
Verse
छीलत डारत गूदो इत-उत छिलका स्याम खवावै । बारहिं-बार स्वाद कहि-कहि हरि,प्रमुदित भोग लगावै ॥
Verse
तनिक बेर मह॥
Verse
हरि गुन गावत, बिदुर घरहिं जब आये । देखि दरस सो कहत, 'अहह ! तैं छिलका स्याम खवायें' ॥
Verse
करतें केरा झटकि बिदुर घरनी घरमाहि पठाई । तनु सुधि पाइ सलाज ससंकित, बसन पहिरि चलि आई ॥
Verse
बिदुर प्रेमजुत छीलि छीलिकै केरा हरिहिं खवावै । कहत स्याम वह सरस मनोहर स्वाद न इनमहँ आवै ॥
Verse
भूखो सदा प्रेमको डोलूँ भगत-जनन गृह जाऊँ । पाइ प्रेमजुत अमिय पदारथ, खात न कबहुँ अघाऊँ ॥
Verse
हरि अवतरे कारागार ॥
Verse
दिसि सकल भइँ परम निरमल अभ्र सुखमा-सार । लता-बिटप सुपल्लवित पुष्पित नमत फल-भार ॥
Verse
सुखद मंद सुगंध सीतल बहत मलय-बयार । देवगन हरखत सुमन बरखत करत जयकार ॥
Verse
बिनय करत बिरंचि नारद सिद्ध बिबिध प्रकार । करत किन्नर गान बहु गंधरब हरख अपार ॥
Verse
संख चक्र गदा नवांबुज लसत है भुज चार । भृगु-लता कौस्तुभ सुसोभित, कांतिके आगार ॥
Verse
नौमि नीरद नील नव तनु गले मुकताहार । पीत पट राजत, अलक लखि अलिहु करत पुकार ॥
Verse
परम बिस्मित देखि दंपति छबिहिं अमित उदार । निरखि सुंदरता अपरिमित लाजत कोटिन मार ॥
