dohAvalI
rāga tilaṃga
राग तिलंग
Verse
ऊधौ ! सो मनमोहन रूप । जो हम निरख्यो सदा नैन भरि, सुंदअर अतुल, अनूप ॥
Verse
सिव, बिरंचि, सनकादिक, नारद, ब्रह्म, बिदित जग जाने । सुरगुरु सुरपति जेहि देखन हित रहत सदा ललचाने ॥
Verse
बेद-बुद्धि कुंठित भइ बरनत, 'नेति नेति' कहि गायो । सारस सेस सहसमुख निसिदिन गावत, पार न पायो ॥
Verse
जेहि लगि ध्यन-निरत जोगी, मुनि, इत जप-तप-ब्रत-धारी । तदपि सो स्याम त्रिभंग मुरलिधर सकत न नैन निहारी ॥
Verse
सोइ प्रभु दधि-माखन हित नित प्रति आँगन हमरे आये । तनि-तनिक दधि नवनी दै दै हम बहु नाच नचाये ॥
Verse
ऊधौ ! सोइ माधुरी मूरति अन्तर दृगन समाई । ग्यान-बिराग तिहारो बोरौ कालिंदी महँ धाई ॥
