aSTakam
śrīmīnākṣīmaṇimālāṣṭakam
श्रीमीनाक्षीमणिमालाष्टकम्
Verse
मधुरापुरिनायिके नमस्ते मधुरालापिशुकाभिरामहस्ते । मलयध्वजपाण्ड्यराजकन्ये मयि मीनाक्षि कृपां विधेहि धन्ये ॥१॥
Verse
कचनिर्जितकालमेघकान्ते कमलासेवितपादपङ्कजान्ते । मधुरापुरवल्लभेष्टकान्ते मयि मीनाक्षि दयां विधेहि शान्ते ॥२॥
Verse
कुचयुग्मविधूतचक्रवाके कृपया पालितसर्वजीवलोके । मलयध्वजसन्ततेः पताके मयि मीनाक्षि कृपां निधेहि पाके ॥३॥
Verse
विधिवाहनजेतृकेलियाने विमतामोटनपूजितापदाने । मधुरेक्षणभावभूतमीने मयि मीनाक्षि कृपां विधेहि दीने ॥४॥
Verse
तपनीयपयोजिनीतटस्थे तुहिनप्रायमहीधरोदरस्थे । मदनारिपरिग्रहे कृतार्थे मयि मीनाक्षि कृपां निधेहि सार्थे ॥५॥
Verse
कलकीरकलोक्तिनाददक्षेकलितानेकजगन्निवासिरक्षे । मदनाशुगहल्लकान्तपाणे मयि मीनाक्षि कृपां कुरु प्रवीणे ॥६॥
Verse
मधुवैरिविरिञ्चिमुख्यसेव्ये मनसा भावितचन्द्रमौलिसव्ये । तरसा परिपूरितयज्ञहव्ये मयि मीनाक्षि कृपां विधेहि भव्ये ॥७॥
Verse
जगदम्ब कदम्बमूलवासे कमलामोदमुखेन्दुमन्दहासे । मदमन्दिरहारिदृग्विलासे मयि मीनाक्षि कृपां विधेहि दासे ॥८॥
Verse
पठतामनिशं प्रभातकाले मणिमालाष्टकमष्टभूतिदायी । घटिकाशतचातुरीं प्रदद्यात् करुणापूर्णकटाक्षसन्निवेशात् ॥९॥
