aSTakam
aṭṭālasundarāṣṭakam
अट्टालसुन्दराष्टकम्
Verse
विक्रमपाण्ड्य उवाच- कल्याणाचलकोदण्डकान्तदोर्दण्डमण्डितम् । कबलीकृतसंसारं कलयेऽट्टालसुन्दरम् ॥१॥
Verse
कालकूटप्रभाजालकळङ्कीकृतकन्धरम् । कलाधरं कलामौळिं कलयेऽट्टालसुन्दरम् ॥२॥
Verse
कालकालं कलातीतं कलावन्तं च निष्कळम् । कमलापतिसंस्तुत्यं कलयेऽट्टालसुन्दरम् ॥३॥
Verse
कान्तार्धं कमनीयाङ्गं करुणामृतसागरम् । कलिकल्मषदोषघ्नं कलयेऽट्टालसुन्दरम् ॥४॥
Verse
कदम्बकाननाधीशं कांक्षितार्थसुरद्रुमम् । कामशासनमीशानं कलयेऽट्टालसुन्दरम् ॥५॥
Verse
सृष्टानि मायया येन ब्रह्माण्डानि बहूनि च । रक्षितानि हतान्यन्ते कलयेऽट्टालसुन्दरम् ॥६॥
Verse
स्वभक्तजनसंताप पापापद्मङ्गतत्परम् । कारणं सर्वजगतां कलयेऽट्टालसुन्दरम् ॥७॥
Verse
कुलशेखरवंशोत्थभूपानां कुलदैवतम् । परिपूर्णं चिदानन्दं कलयेऽट्टालसुन्दरम् ॥८॥
Verse
अट्टालवीरश्रीशंभोरष्टकं वरमिष्टदम् । पठतां शृण्वतां सद्यस्तनोतु परमां श्रियम् ॥९॥
Verse
॥इति श्रीहालास्यमाहात्म्ये विक्रमपाण्ड्यकृतं अट्टालसुन्दराष्टकम् ॥
