dohAvalI
rāga kausiyā - tāla kaharavā
राग कौसिया - ताल कहरवा
Verse
अरे मन, तू कछु सोच-बिचार । झूठो जग साँचो करि मान्यो, भूल्यो फिरत गँवार ॥
Verse
मृग जिमि भूल्यो देखि असत जल, मरु धरनी बिस्तार । सून्याकास तिरवरा दीखत, मिथ्या नेत्र विकार ॥
Verse
रसरी देखि सरप जिमि मान्यो, भयबस रह्यो पुकार । सीप माहिं ज्यों भयो रौप्य-भ्रम, तिमि मिथ्या संसार ॥
Verse
स्वपन- दृश्य साँचे करि मानत, नहिं कछु तिन महँ सार । तिमि यह जगि मिथ्या ही भासत, प्रकृति-जनित खिलवार ॥
Verse
जो यातें उद्धार चहै तो, हरिमय जगत निहार । मायापतिकी सरन गहे तै होवे तव निस्तार ॥
