dohAvalI
pade 26 se 30
पदे २६ से ३०
Verse
२६. जौलग राम नामें हेत न भयो । तौलग मेरी करत जनम गयो ॥१॥
Verse
लागी पंक पकले धोवो । नृमल होवे जनमवी गोवो ॥२॥
Verse
भीतरी मैला बाहेरी चोखा । पाणी ष्यंड पखाले धोखा ॥३॥
Verse
नामदेव कहे सुरही पर हरीये । भेड पुछकेस भवजल तीरीये ॥४॥
Verse
२७. काना चिता का गाइला । का घसी घसी चंदन लाविला ॥१॥
Verse
अपापर नाहीं चिन्हीला । तो चित्त चितारे डहकीला ॥२॥
Verse
कीरतन आगे नाचे लाई । स्यभदेव चिन्हें नही कोई ॥३॥
Verse
स्यभ देवकी सेवा जाणे । तो देव द्दष्टि व्है सकल पछाने ॥४॥
Verse
नामदेव भणे मेरे यही पूजा । अतमराम अवर नही दुजा ॥५॥
Verse
२८. रामची भगती दुहेलीरे बापा । सकळ निरंतर चिन्हीले आपा ॥१॥
Verse
बाहेरा उजेला भीतरी मैला । पाणी पडपखाल न गहिला ॥२॥
Verse
पुतली देवकी पाती देवा । दुही बीध नाम न जानई सेवा ॥३॥
Verse
पाखंड भगती राम नही रीझे । बाहरी अंधा लोग पतीजे ॥४॥
Verse
नामदेव भणे मोरा नेत्र पलटा । राम चरणा चित्त बहु पैठा ॥५॥
Verse
२९. काहेकु कीजे ध्यान जपना । जो मन नाह सुध अपना ॥१॥
Verse
साप काचली छांडे बीसही न छांडे । उदकमे बक ध्यान मांडे ॥२॥
Verse
स्यभके भोजन कहा लुकाना । तैसे बछटे देवपुजाना ॥३॥
Verse
तेरीं पूजा सेवा एरे । प्रोली पराई काठी देरे ॥४॥
Verse
नामदेवका स्वामी भानी ली न्हागरा । रामभाई न परी भगरा ॥५॥
Verse
३०. भगत वला बाबा काडला । वीन परती तइ पुजाइ सीता ॥१॥
Verse
न्हावे धोवे करे सनान । हीरदे अखी न माघॆ कान ॥२॥
Verse
गल पेहरे तुलसीखी माला । अंतर गती कोई लाभाकाला ॥३॥
Verse
नामदेव कहीये पेठावलु । भीतरी लाख उपरि हिंगलु ॥४॥
